*کاملش تو پست نیومد . رک بگویم ؟! از همه رنجیده ام , از غریب و آشنا ، ترسیده ام, با مرام و معرفت بیگانه اند ، من ، به هر سازی که شد ، رقصیده ام , در زمستان سکوتم ، بارها ، با نگاه سردتان ، لرزیدن ام ... رد پای مهربانی , نیست .! من تمام کوچه را گردیده ام ، سال ها از بس که ، خوشبین بوده ام , هر کلاغی را ، کبوتر دیده ام .! وزن احساس شما را ، بارها ، با ترازوی خودم سنجیده ام .! بی خیال سردی آغوش ها ، بی خیال ، سردی آغوش ها

تو گفتی تو استادی بودم قبلا کدومی منو میشناسی؟ میشناسمت؟

حتی از من بدبخت 🙂‍↕️

ناتوان گذشته ام ز کوچه ها نیمه جان رسیده ام به نیمه راه چون کلاغ خسته‌ای در این غروب می برم به آِیان خود پناه! در گریز ازین زمانِ بی‌گذشت در فغان از این ملال بی‌زوال رانده از بهشت عشق و آرزو مانده‌ام همه غم و همه خیال سر نهاده چون اسیر خسته‌جان در کمند روزگار بدسرشت رو نهفته چون ستارگان کور در غبار کهکشان سرنوشت می‌روم ز دیده‌ها نهان شوم می‌روم که گریه در نهان کنم یا مرا جدایی تو می‌کشد یا تُرا دوباره مهربان کنم! این زمان، نشسته بی تو با خدا بقیش یادم نیست ولی استاد فریدون مشیری واقعا بهترینن