در مصرع "دردی است غیر مردن کان را دوا نباشد"، کلمه "را" به عنوان حرف اضافه و مفعول به شمار می‌آید. این کلمه در این جمله به عنوان نشانه مفعول بیان می‌کند که درد مورد نظر، در واقع به "مردن" مربوط است.
به طور دقیق‌تر، "کان" به معنای "آن" یا "که" در ترکیب با "را" به عنوان مفعول، در اینجا به درد اشاره دارد که متضمن حالتی خاص است. این درد به گونه‌ای است که درمان یا دوا ندارد، یعنی انسان در آن حالت به معنای واقعی کلمه دیگر نمی‌تواند بمیرد، چرا که دچار نوعی رنج و درد غیرقابل تحمل است که فراتر از مرگ است.
به این ترتیب، "را" در اینجا یک مفعول به شمار می‌آید که مشخص می‌کند موضوع درد در این شعر، "مردن" است.
