در این تصویر، شیر آب مثل بیماری خسته روی تخت دراز کشیده است. قطرهای که از دهانش میچکد، شبیه نفسهای آخر اوست؛ کم، ضعیف و با درد. روی دیوار نوشته شده «نام: شیر آب – بیماری: کمآبی» و همین جمله ساده، حرف بزرگی را فریاد میزند.
این تصویر به ما نشان میدهد که آب، این نعمت مهم، دیگر حال خوبی ندارد. وقتی شیر آب بیمار میشود، یعنی انسانها در مصرف آب درست رفتار نکردهاند. تخت خواب نماد آخرین فرصت است؛ فرصتی که اگر از دست برود، زندگی هم به خطر میافتد. قطره آب، امیدی کوچک است که هنوز از بین نرفته، اما خیلی کم شده است.
به نظر من، این تصویر یک هشدار جدی است. اگر امروز صرفهجویی نکنیم، فردا شاید همین قطره هم نباشد. آب زنده است و ما مسئول نگهداری از آن هستیم؛ چون زندگی بدون آب، فقط یک تخت خالی خواهد بود.
معرکه یادت نره
