نکات شکل ۵ الف: طبق کتاب درسی، رشته‌های دوک تقسیم دو نوع هستند: یکی متصل به سانترومر فام‌تن و دیگری که با میانه یاخته امتداد دارد ولی به سانترومر متصل نیست. رشته‌های سررنگی که نسبت به دو رشته دیگر، کوتاه‌تر هستند و در نزدیکی سانترول‌ها قرار دارند، دوک تقسیم محسوب نمی‌شوند و در مراحل تقسیم به غشای یاخته متصل می‌شوند و باعث ثابت ماندن جهت تقسیم می‌شوند. البته همه این ۲ نوع رشته از آرایه‌های لوله آزم [ناخوانا] هستند. در زمان تقسیم، رشته‌های دوک متصل به فام‌تن‌ها کوتاه می‌شوند و در این اتفاق فام‌تن‌ها به قطبین یاخته کشیده می‌شوند (این کوتاه‌شدن از سمت انتهای متصل به فام‌تن، نه انتهای نزدیک به سانترول) این موضوع در مرحله آنافاز بیشتر توضیح داده شده است. نکات شکل ۵ ب: هر سانترول از ۹ دسته ۳تایی ریزلوله پروتئینی (در مجموع ۲۷ ریزلوله در هر سانترول) تشکیل شده است. نحوه اتصال این دسته‌ها به گونه‌ای است که سطح درونی سانترول صاف نیست و دارای بخش‌های برآمده و فرورفته است. هر سانترول در بخش مرکزی سانترول فضای خالی وجود دارد. دو سانترول نسبت به هم عمود هستند ولی دو جفت سانترول در مرحله متافاز با یکدیگر زاویه ۱۸۰ درجه دارند.