وقتی کلماتی در شعر یا نثر بیایند ک از نظر جنس ، نوع ، مکان ، زمان و ... باهم ارتباط معنایی داشته و یاداور یکدیگر باشند آرایه تناسب ب وجود می اید ک نام دیگر آن مراعات النظیر است و در حوزه بدیع معنوی جای میگیرد مانند:
ابر و بادو مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی ب کف آری و ب غفلت نخوری
در اینجا (ابر باد و مه و خورشید و فلک) تناسب هستند
