مصدر (در زبان عربی/فارسی) به معنی **اسم مصدر** است؛ یعنی شکل اسمی فعل که معنای «عمل کردن» یا «بودن» آن را نشان میدهد.
مثالها:
| فعل | مصدر |
|------|-------|
| بیاموزید | **بیاموزیدن** |
| بخوانید | **خواندن** |
| بنویسید | **نوشتن** |
- وقتی میگویند «مصدر پیدا کنید»، منظور این است که **کلمهای را به فرم مصدر (مثلاً «خواندن»، «نوشتن»، «یاد گرفتن») استخراج کنید**.
- برای جملهٔ «بیاموزید»، مصدر آن **بیاموزیدن** است؛ یعنی بهجای فرم امر «بیاموزید»، فرم اسمی (نامی) «بیاموزیدن» میآید.
بهاختصار: مصدر، شکل اسمی فعل است که معنای «انجام فعل» را به صورت نام میرساند. 🚀
ممنون میشم معرکه بدی 😉