به کلمات هماهنگی که در اخر عبارت میاد رو بهش سجع میگن و سجع در نثر کاربرد داره و برای سجع حداقل دو جمله لازمه و سجع در نثر مثل قافیه در شعره
برای متوازی باید هم حروف پایانیشون شبیه هم باشه و هم وزناشون یکسان باشه ( مثل : توانگری به هنر است نه به مال / و بزرگی به عقل است نه به سال اینجا مال و سال سجع از نوع متوازی هست چون هم حروف اخرشون یکسانه هم وزناشون)
برای مطرف باید حروف پایانشون شبیه هم باشه ( مثل :دوستی را که به عمری فراچنگ آرند / نشاید که به یک دم نیازارند اینجا آرند و نیازارند سجع از نوع مطرف هست چون فقط حروف اخرشون یکسانه )
برای متوازن فقط وزناشون یکسان باشه ( مثل: مال از بهر آسایش عمر است/نه عمر از بهر گرد کردن مال اینجا عمر و مال سجع از نوع متوازن هست چون فقط وزناشون یکسانه )