با لطف خدا، به عنوان یک پروانه در تاریکی شب، شمعی روشن را پیدا کردم. نور آن شمع گرم و دلنشین بود و من را به سوی خود جذب کرد. پرهای زیبایم از لطافت نور شمع درخشان می‌افتاد و رقصید. در همان لحظه، احساس کردم که این نور، راهنمایی‌ام در تاریکی شب است. با احساس آرامش و امید، به سوی نور شمع حرکت کردم و تجربه‌ای دلنشین و شگفت‌انگیز را تجربه کردم.
هنگامی که به نزدیکی شمع رسیدم، بوی خوشبوی ملایم آن به مشامم می‌رسید و احساس گرمایی که از آن تابیده بود، قلبم را شاداب کرد. از دور، سایه‌های رقصان پروانه بر روی دیوارها می‌اندازیدند و تصویری زیبا و شگفت‌انگیز را به وجود آورده بودند. این لحظه‌ی آرامش و زیبایی، در قلبم برای همیشه حک شده و یادگار خواهد ماند.
از گوگل نیست تاج یادت نره
