سلام میشه از این تصویر یه انشا برام بگید معرکه میزنم

پاییز شده بود و برگ‌ درختان زرد و نارنجی رنگ شده بود . زمین کاملا از لباس زرد به تن کرده بود و بسیار زیبا شده، درختان کوتاه و بلند، با برگ های زیبا داشتم از جاده سنگی رد میشدم که ناگهان کلبه گلی کوچکی چشمم را گرفت، به سمت خانه قدم برداشتم تا با جزئیات تر خانه را ببینم و با اعضای آن خانه آشنا شوم ‌. ولی هیچ کس آنجا نبود،هیچکس درب خانه را باز کردم قالی کوچکی بر کف زمین پهن شده بود که بسیار رویش خاک نشسته بود، فکر کنم چند ماهی می‌شود ک دیگر کسی آنجا زندگی نمیکرد ولی در این ناباوری خانه روی همان تپه سنگ بدون آنکه آسیبی ببیند مانده بود . معرکه یادت نره🦖🌱

پاییز با کوله باری از رنگ های سحرآمیز و جادویی آرام آرام پا به زمین می گذارد، به زمینی که از گرمای تابستان تنش سوخته و مشتاقانه چشم به راه پاییز بوده تا از راه برسد و باران مهربانی اش را نثار زمین کند. پاییز که بساطش را در پهنه ی زمین می گستراند رنگ ها جان می گیرند و پاییز هنرمند با دلبری آن ها را بر تن جنگل ها و دشت ها می زند تا چیره دستی این هنرمند رمز آلود را به رخ همگان بکشد.قلم رنگین پاییز که به تن جنگل های انبوه از درختان سر به فلک کشده می رسد برگ ها رنگ طلا و آتش به خود می گیرند و مانند گنجی با ارزش خودنمایی می کنند و همگان را شیفته ی خود می سازند. اولین عاشقان برگ های هزار رنگ، دانه های تر باران هستند که مشتاقانه خود را از آسمان با شتاب به تن برگ ها می رسانند و تن ظریف آن ها را نوازش می کنند. برگ ها از شوق تن خود را در باد رها می کنند و چرخان به زمین می ریزند و فرشی رنگین بر زمین پهن می کنند؛ فرشی که گویی هزاران هنرمند هزاران سال وقتشان را صرف طراحی آن کرده اند. جنگل پاییزی پر است از بوی مطبوع خاک باران خورده که بوی بهشت را برای آدمی تداعی می کند، طوری که انگار می توان تا آخر دنیا همان جا ایستاد و روح را به سوی بهشت فرستاد. رودهای خروشان در دل جنگل با صدای سحر آمیز و حیات بخش آب آغوششان را به سوی برگ های پاییزی باز می کنند و آن ها را به سوی سرنوشتشان می برند، سرنوشتی نامعلوم که انتظار هر کدامشان را می کشد تا در کجا و چگونه آرام گیرند؛ آرامشی ابدی در هیاهوی وهم انگیز جنگل. پاییز با باد در جنگل می چرخد و جولان می دهد و هر چه در توان دارد رنگ و باران در دل جنگل می ریزد، تا زمانی که دیگر وقت ماندنش به پایان می رسد و به ناچار باید بار سفر ببندد و جنگل را به دست سرد و سفید زمستان بسپارد. تاج یادت نره:)

آه خانه های قدیمی دلچسب با جاده های گلی من ! فکر کنم اینو با احساس بگی ۲۰ تو میگیری😂 البته یه فکره