اگه دقت کنی دو تا نشونه هست ، اول اینکه ' بالکعبه الشریفه = ب + الکعبه + الشریفه ' و چون قبل هر دو ال اومده پس موصوف و صفته نشونه دوم هم اینه که شریف کلمه ایه که داره کعبه رو توصیف میکنه و در وصف اونه ( که البته این نشونه بیشتر تو فارسی بدرد میخوره )
1-موصوف و صفت است چون شریفة داره کعبه رو توصیف میکنه
2- در موصوف و صفت باید هر دوتا جزئ باهم ؛هم جنس و هم ساختار باشند مثل این جا که هردوتا نشانه ة دارند و ساختار مشترکشان با ال شروع و به یک صدا ختم میشود.
3-اگر کسره ـِ در آخر هر دوکلمه شمارو به شبهه بیاندازد که این ترکیب اضافی است؛ باید عرض کنم کسره کعبه بدلیل بِ اولش هست که حرف جر است و به تبع اون کسره شریفة برای هم ساختار وهم صدا شدن کسره کلمه قبل آمده است .
4-موضوع آخر در ترکیب های اضافی هیچگاه مضاف ال ندارد.
سلام
نقش بالکعبة میشه جار و مجرور (بـ حرف جار و الکعبة میشه مجرور.)
الشریفة هم با الکعبة ترکیب میسازه، حالا از کجا بفهمیم چه ترکیبی؟!
سه راه داره
اولیش میشه ترجمه
کعبهی شریف، شریف صفت هست، چرا؟ چون جمله ٬٬این کعبه، شریف است٬٬ درسته! و اگر به شریف ٫تر٫ یا ٫ترین٫ اضافه کنیم معنی میده (شریفتر، شریفترین)
دومیش میشه نشانه معرفه یا نکره
هم الکعبة و هم الشریفة هر دو ال دارند و این یعنی هر دو معرفه هستن!
سومیش میشه حرکاتشون!
مضافالیه همیشه خدا کسره میگیره ( ِ ) ولی صفت هر حرکتی موصوفش داشته باشه میگیره، که توی این مثال چون موصوف مجرور هست ( ِ داره) صفت هم مجروره و کسره داره!