سلام
امروز میخواهم درباره عشق و احترامم به رهبرم صحبت کنم. وقتی اسم رهبرم را میشنوم، قلبم پر از امید میشود. من به حرفهای ایشان گوش میدهم و تلاش میکنم آدم خوبی باشم.
همیشه وقتی پیامهای مهم میآید، با دل و جان میگویم لبیک. من معنی لبیک را این طور میفهمم که یعنی: «من آمادهام و حرف حق را اطاعت میکنم.»
کشور عزیزم ایران است و من خیلی به آن افتخار میکنم. مردم ایران در زمانهای سخت با هم مهربان و قوی بودهاند. یکی از چیزهایی که همیشه در ایران دیده میشود مقاومت است. یعنی هیچ وقت ناامید نمیشویم و در برابر سختیها ایستادگی میکنیم.
من همچنین به اعتقادم به شیعه بودن افتخار میکنم. دوست دارم مثل بزرگان دین، مهربان باشم، درستکار باشم و به دیگران کمک کنم.
در پایان میخواهم بگویم من نوجوان هستم، ولی میتوانم با درس خواندن، راستگویی و کمک به دیگران، به ایرانم و به رهبرم خدمت کنم.
معرکه و فالو یادت نره