لطفاً زود حل کنین

این سوال مربوط به نقش دستوری ضمایر پیوسته در بیت مورد نظر است. برای تشخیص نقش ضمایر، باید نگاهی اجمالی به جمله و جایگاه ضمایر در آن بیاندازیم: جمله «چو گفتش که دلم را نگاه دار چه گفت: ز دست بنده چه خیزد؟ خدا نگه دارد.» ۱. «ـش» در «گفتش»، نقش مفعول دارد زیرا اشاره به کسی دارد که سخن گفت. ۲. «ـم» در «دلم»، نقش مضاف‌الیه دارد، زیرا «دل» متعلق به «من» است. 3. «ـش» در «نگه دارد» نقش مفعول دارد زیرا چیزی را که خدا نگه می‌دارد نشان می‌دهد. بنابراین گزینه صحیح گزینه «ب» است: مفعول، متمم، مفعول.

جواب ب میشه ما دو تا ضمیر پیوسته داریم یک ش در گفتمش و دو م در دلم گفتمش میشه به او گفتم (به حرف اضافه اس) پس ش میشه متمم دلم میشه دل من که یک ترکیب اضافی است دل میشه مضاف و من که همون م باشه میشه مضاف الیه اگه سوالی داشتی بگو