فرضیه به نظریه زمانی تبدیل میشود که شواهد و دادههای تجربی کافی برای حمایت از آن وجود داشته باشد. در مراحل اولیه تحقیق، فرضیه به عنوان یک توضیح موقتی برای یک پدیده مطرح میشود که نیاز به آزمایش و بررسی دارد. پس از آنکه چندین بار با آزمایشها و مشاهدات مختلف، فرضیه به تأیید رسید و توانست پیشبینیهای دقیق و قابل اعتمادی ارائه دهد، جامعه علمی به تدریج آن را به عنوان یک نظریه مورد قبول قرار میدهد.
به عبارت دیگر، نظریهها بهخاطر پایههای قویتری که بر اساس دادهها و شواهد تجربی دارند، نسبت به فرضیهها معتبرتر و قابل اعتمادتر هستند. همچنین نظریه میتواند به مرور زمان بهروز شود و شامل اطلاعات و یافتههای جدیدتری گردد. بنابراین، تبدیل فرضیه به نظریه نه تنها نیازمند شواهد بیشتر، بلکه نیازمند پذیرش و تایید توسط جامعه علمی نیز هست.