او تلاش می‌کرد که حالش خوب شود و انسان شادی باشد قدم می‌زد، می‌رقصید، گریه می‌کرد، کتاب می‌خواند، سفر می‌رفت، با دوستش چند کلامی سخن می‌گفت.. اما هرچقدر که تقلا می‌کرد و می‌دویید باز هم چیزی از سنگینی قلبش کم نمی‌شد..انگار خلأ ای در او بود که با هیچ چیز دنیا پر نمی‌شد...