فعل کمکی اصلی یا فعل معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار میگیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی میباشد. افعال کمکی به دو دسته فعلهای کمکی اصلی (مثل be، have، do) و فعلهای کمکی وجهی (must، ought to ،would ،used to، shall، should، may، might، can، be able to، have (got) to، could، will) تقسیم میشوند.