بیشتر موادی که در اطراف ما وجود دارند، مخلوط هستند. مخلوط از ترکیب دو یا چند ماده به وجود می‌آید، بدون اینکه مواد تشکیل‌دهنده به ماده‌ی جدیدی تبدیل شوند. بنابراین هر ماده معمولاً ویژگی‌های خودش را حفظ می‌کند و می‌توان اجزای مخلوط را با روش‌های فیزیکی از هم جدا کرد.
مخلوط‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:
۱. مخلوط همگن:
در این نوع مخلوط، مواد به طور یکنواخت در یکدیگر پخش شده‌اند و اجزای آن را نمی‌توان به راحتی از هم تشخیص داد؛ مانند آب‌نمک، آب‌قند و هوا. به مخلوط همگن معمولاً محلول هم گفته می‌شود. در محلول، ماده‌ای که بیشتر است حلال و ماده‌ای که در آن حل می‌شود حل‌شونده نام دارد.
۲. مخلوط ناهمگن:
در این مخلوط، مواد به طور یکنواخت پخش نشده‌اند و معمولاً می‌توان اجزای آن را تشخیص داد؛ مانند آب و روغن، آب و شن.
روش‌های جداسازی مخلوط‌ها
برای جدا کردن اجزای مخلوط، با توجه به ویژگی‌های مواد از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنیم:
الک کردن: برای جدا کردن ذرات جامد با اندازه‌های متفاوت.
صاف کردن: برای جدا کردن جامد نامحلول از مایع؛ مثل شن و آب.
تبخیر: برای جدا کردن ماده‌ی حل‌شده از محلول؛ مثل به دست آوردن نمک از آب دریا.
تقطیر: برای جدا کردن مواد بر اساس تفاوت نقطه جوش آن‌ها.
قیف جداکننده: برای جدا کردن مایعاتی که در یکدیگر حل نمی‌شوند؛ مثل آب و روغن.
آهن‌ربا: برای جدا کردن مواد آهنی از مخلوط؛ مثل جدا کردن براده آهن از خاک.
در نتیجه: مخلوط‌ها از چند ماده تشکیل شده‌اند، مواد تشکیل‌دهنده ویژگی‌های خود را حفظ می‌کنند و با استفاده از تفاوت ویژگی‌های فیزیکی آن‌ها می‌توان اجزای مخلوط را از هم جدا کرد...
پایان!🎀
