در سال گذشته با مفهوم زبان و ادبیات و تفاوت آن دو آشنا شدند و فهمیدید که برای درک بهتر یک اثر باید هم به «ساختار» و هم به «محتوای» آن توجه کرد. برای بررسی ساختار (شکل بیرونی) هر اثر، پاسخ به پرسش های زیر به ما کمک می کند
• متن اثر به «نثر» است یا به «نظم»؟ یادآوری نظم : نوشته ای است که به شعر باشد. نثر: نوشته ای که شعر نباشد نثر است.
• شیوه بیان نوشته «زبانی» است یا «دیی»؟
• واژه های موجود در متن زود فهم هستند یا دیریاب؟ یادآوری نوشته زبانی: هرگاه بخواهیم در نوشته ای فقط مقصود خود را بیان کنیم، شیوه ما شیوه زبانی است. در نوشته زبانی کلمات، ساده و قابل فهم هستند و هر کلمه ای در معنای حقیقی خودش به کار می رود و خواننده برای فهمیدن آن نیاز به فکر کردن ندارد. زبان این نوع متن، مستقیم است و از آرایه های ادبی بهره نمی گیرد. مثال: روزی غلامی گوسفندان اربابش را به صحرا برد نوشته ادبی: وقتی بخواهیم مقصود و منظور خود را زیباتر و تأثیرگذارتر بگوییم، از شیوه بیان ادبی استفاده می کنیم. در زبان ادبی نویسنده معمولا پیام خود را به صورت غیر مستقیم به خواننده منتقل می کند. مثال: تأمل در آیینه دل کنی