برای پاسخ به این سوال، باید ابتدا بفهمیم که "ندا" و "منادا" چیستند. "ندا" در علم بلاغت به معنای خطاب و فراخواندن کسی یا چیزی است. "منادا" همان کسی یا چیزی است که مورد خطاب قرار میگیرد.
حال به بررسی مصراعها میپردازیم:
الف) "خداوندا به فریاد دلم رس"
- ندا: خداوندا
- منادا: خداوند
ب) "ای نام تو رویده به گلدان لبم"
- ندا: ای
- منادا: نام تو
نتایج در جدول قرار میگیرند:
| کلمه | منادا | ندا |
|---------|-----------|---------|
| خداوندا | خداوند | خداوندا|
| ای نام | نام تو | ای |
