بازخوردهای ناشی از دگرگونی اقلیم متغیر میباشد و ممکن است سبب افزایش یا کاهش این عوامل درونی شوند. بسیاری از تغییرات درونی در سیستمهای اقلیمی با تأخیر رخ میدهند؛ زیرا سیستم اقلیمی کرهٔ زمین بسیار بزرگ است و به کندی حرکت میکند و به ورودیها با تأخیر پاسخ میدهد. برای مثال یک سال خشکسالی تنها سبب کاهش آرام سطح دریاچهها یا خشک شدن حاشیه زمینهای هموار میگردد. در سالهای بعدی این شرایط ممکن است سبب کاهش بارش شود که احتمالاً به یک سال خشکتر دیگر منجر میگردد. وقتی که نقطهٔ بحرانی بعد از x سال فرا میرسد، کل سیستم ممکن است به صورت دیگر تغییر کند و این حالت در هر صورت به توقف بارش منجر میشود. این نمونه از دگرگونی اقلیم سریع و برگشتپذیر است که به صورت تأخیری رخ میدهد.[۱۵]
تغییرات آب و هوایی مردم را با افزایش سیل، گرمای شدید، افزایش کمبود آب و غذا، بیماریهای بیشتر و زیان اقتصادی تهدید میکند. مهاجرت و درگیری انسان نیز میتواند نتیجه آن باشد.[۱۶] سازمان جهانی بهداشت (WHO) تغییرات آب و هوایی را بزرگترین تهدید برای سلامت جهانی در قرن بیست و یکم میداند.[۱۷] جوامع و اکوسیستمها بدون اقدامی برای محدود کردن گرمایش، خطرات شدیدتری را تجربه خواهند کرد.[۱۸] سازگاری با تغییرات اقلیمی از طریق تلاشهایی
مانند اقدامات کنترل سیل یا محصولات مقاوم در برابر خشکسالی تا حدی خطرات تغییرات آب و هوایی را کاهش میدهد.[۱۹] جوامع فقیرتر مسئول سهم کمی از انتشار جهانی هستند، اما کمترین توانایی را برای سازگاری دارند و در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب پذیرتر هستند.[۲۰][۲۱] آب و هوا میتواند گرمتر یا سردتر شود یا میانگین آن با گذشت زمان افزایش یا کاهش مییابد، اما دگرگونی اقلیم یک تغییر برگشتناپذیر در میانگین شرایط آب و هوایی است که در یک منطقه اتفاق میافتد.[۲۲] اقلیم زمین از چهار جزء تشکیل شدهاست: جو، یخکره، آبکره و زیستکره. اقلیمشناسی وضعیت آب و هوای یک منطقه خاص را در فواصل زمانی معین و معمولاً در طول چند دهه مورد مطالعه قرار میدهد.[۲۳]