فعل امر در زبان فارسی از ترکیب «ب + بن مضارع» ساخته می‌شود و برای دستور به انجام کاری یا پذیرفتن حالتی از این نوع فعل استفاده می‌کنیم. برای مثال افعال «بیا»، «بروید»، «بشو» و «بخوان» همگی فعل امر هستند و انجام کاری را به مخاطبشان دستور می‌دهند، انجام آن کار را به مخاطب، پیشنهاد می‌کنند یا از مخاطب خواهش می‌کنند که کاری را انجام دهد.
