بیت اول:«تشبیه علی به شیر»
بیت دوم:«جان بخشی به شب»
بیت سوم:«در حرف “ش” / چشمه عشق: اضافه تشبیهی»
بیت چهارم:«تشبیه کلمات به در / کنایه: آویزه ی گوش کردن کنایه از به یاد سپردن و پند گرفتن»
بیت پنجم:«شخصیت بخشی: (فجر همچون انسان می بیند – آفاق همچون انسان سینه ای دارد که شکافته شده) / تضاد بین بیدار و خفته»
بیت ششم:«تلمیح به یتیم نوازی حضرت علی (ع) / تناسب بین شب و تاریکی – شب و شام»
بیت هفتم:«تلمیح به خوابیدن حضرت علی (ع) در بستر پیامبر و هجرت پیامبر / شخصیت بخشی به خطر در جمله آغوش داشتن»
بیت هشتم:«جناس بین دم و در / شخصیت بخشی به در»
بیت نهم:«جناس تام بین در و در / واج آرایی حرف “د” / تضاد بین بگذر و مگذر / شخصیت بخشی به در / کنایه: دست در دامن زدن کنایه از خواهش کردن»
بیت دهم:«شب روان کنایه از شب زنده داران خداشناس / شخصیت بخشی و جان بخشی به عالم در جمله جان عالم»