ای کاش که من پروانه بود !
چقدر دوست دارم،پروانه باشم.اگر پروانه بشوم بجای لباسهای تیره ای که اکنون می پوشم،بالهای رنگارنگ زیبایی خواهم داشت. در آسمان پرواز میکردم ، روی گل ها مینشستم ،دغدغه ای هم نداشتم . ای کاش پروانه بودم
بی دغدغه درس و مشق و سرزنشهای مادر،از بابت دیر از خواب برخاستن...
چه دلپذیر خواهد بود به هنگام گرسنگی از گلی به گل دیگر بپرم و شیره هنها را بممکم...این غذاها،با برنج،نان گندم،سبزیجاتو ادویه هایی که ما معمولا در خانه می خوریم،فرق دارند.مجبور نیسیتیم در بشقاب فلزی یا چینی غذا بخوریم،یا از فنجان شیشه ای و نقره ای اشامیدنی بیاشامیم،بلکه در زیباترین ظروفی که سازنده انها طبیعت است،غذا خواهیم خچورد.
ای کاش که من پروانه بودم به دور سر مادرم میچرحخیدم ...
ای کاش !
ای کاش!
ای کاش!
و ای کاش هایی که هرگز تمامی ندارد ...
دلتون خوش لبتون خندون❤🌹