برا یکی ازین موضوعا انشا بگیننن لطفا از گوگل نباشه اگه خودتون نوشتید بدید.. 1.باز آفرینی ضرب المثل بار کج به منزل نمی رسد، 2. زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد 3. خانه از پای بست ویران است توصیف مادر بزرگ کودک شهربازی محله پارک محله کتاب

مادربزرگ من، باغبان صبور باغ زندگیم مادربزرگ، واژه‌ای که در دلش هزاران خاطره شیرین، لبخندهای گرم و عطر دل‌انگیز نان خانگی پیچیده شده است. او نه تنها یک فرد، بلکه یک دنیاست؛ دنیایی پر از مهر، دانایی و استقامت. مادربزرگ من، باغبان صبوری است که با دستان پرمهرش، باغ زندگی ما را آبیاری کرده و گل‌های عشق و محبت را در آن پرورانده است. چشمان مادربزرگ، دو دریای عمیق و پر از تجربه است که هر خط دورش، داستانی از سال‌ها زندگی و فراز و نشیب‌های آن را روایت می‌کند. وقتی به چشمانش خیره می‌شوم، گویی به گذشته سفر می‌کنم؛ به قصه‌هایی که از دوران کودکی برایم تعریف می‌کرد، به نصیحت‌های ارزشمندش که چراغ راه زندگیم بوده و هست. صدای مهربانش، لالایی آرامش‌بخشی است که خستگی را از تنم می‌زداید و آرامشی وصف‌ناپذیر به قلبم هدیه می‌دهد. دست‌های مادربزرگ، با همه پستی و بلندی‌هایی که در طول سال‌ها تجربه کرده، هنوز هم توانایی خلق معجزه‌های کوچک را دارد. بوی خوش غذاهایی که با عشق می‌پزد، عطر نان‌هایی که در تنور خانگی می‌پزد، و حتی نخ و سوزنی که با آن لباس‌هایمان را وصله می‌زند، همه نشان از هنرمندی و ذوق او دارد. هر گرهی که بر پارچه می‌زند، گویی گره‌ای از غم‌هایمان را باز می‌کند. خانه مادربزرگ، همیشه پناهگاه امنی برای ما بوده است. جایی که بوی عطر خوش چای تازه دم و شیرینی‌های خانگی در هوا پیچیده و صدای خنده‌هایش، دلنشین‌ترین موسیقی دنیاست. او با صبر و حوصله به حرف‌هایمان گوش می‌دهد، ما را راهنمایی می‌کند و همیشه لبخندی بر لب دارد که خستگی را از چهره‌مان می‌زداید. مادربزرگ، تجسمی از عشق بی‌قید و شرط است. عشقی که هیچ‌گاه پایانی ندارد و همواره چون خورشیدی گرمابخش، زندگی ما را روشن نگه می‌دارد. او به ما درس زندگی، ایثار، گذشت و مهم‌تر از همه، عشق ورزیدن را آموخته است. قدردانی از زحمات و فداکاری‌های او، وظیفه‌ای است که با تمام وجود باید به آن عمل کنیم. مادربزرگ، تو گنجینه خاطرات و چراغ راه آینده مایی. وجودت، بهترین هدیه‌ای است که خداوند به ما ارزانی داشته است.

کتاب‌ها دریچه‌هایی هستند که ما را از محدودیت‌های زمان و مکان رها می‌کنند و به دنیای بی‌کران علم و دانش می‌برند چرا که هر صفحه از آن‌ها پلی است میان نادانسته‌های ما و حقیقتی که سال‌ها تلاش و تجربه پشت آن نهفته است و وقتی با کتاب هم‌نشین می‌شویم در واقع داریم عصاره‌ی ذهن بزرگ‌ترین اندیشمندان تاریخ را می‌نوشیم بی‌آنکه نیازی باشد هزینه‌ی سنگین اشتباهات آن‌ها را بپردازیم و این بزرگ‌ترین میان‌بر برای رسیدن به فهم عمیق است زیرا کتاب به ما اجازه می‌دهد در چند ساعت کوتاه مسیر زندگی یا پژوهش یک دانشمند را مرور کنیم و از تجربه‌هایی که طی دهه‌ها به دست آمده آگاه شویم و همین‌طور که کلمات را می‌خوانیم نور آگاهی در تاریک‌ترین زوایای ذهنمان روشن می‌شود و قدرت تحلیل و تفکرمان قوت می‌گیرد و به جای اینکه در دنیای سطحی و گذرا غرق شویم یاد می‌گیریم که ریشه‌ای‌تر به مسائل بنگریم و با ابزارهای دانشی که از کتاب‌ها آموخته‌ایم در برابر مشکلات قد علم کنیم و جهان پیرامونمان را با نگاهی دقیق‌تر و انسانی‌تر بشناسیم و در نهایت این انباشت دانش نه تنها ما را در مسیر پیشرفت قرار می‌دهد بلکه به شخصیت ما عمق می‌بخشد و باعث می‌شود که در هر شرایطی بتوانیم تصمیماتی درست بگیریم و با اطمینان بیشتری گام برداریم و این همان کیمیایی است که ورق‌های ساده کاغذی را به گنجینه‌ای بی‌پایان از خرد تبدیل می‌کند که هیچ‌گاه تمام نمی‌شود و همیشه برای ما در دسترس است تا بتوانیم چراغی برای مسیر آینده‌مان روشن نگاه داریم.