دو نوع تقسیم سلولی وجود دارد: میتوز و میوز. اغلب وقتی افراد راجع به تقسیم سلولی صحبت می‌کنند منظور آنها میتوز است، فرایندی که یک سلول بدنی جدید را تولید می‌کند. میوز نوعی تقسیم سلولی است که تخمک و اسپرم‌ها را می‌سازد.
میتوز یک فرایند بنیادی حیات است. طی میتوز یک سلول تمام محتوایتش شامل کروموزوم‌ها را مضاعف سازی کرده و برای تشکیل سلول‌های خواهریِ یکسان نصف میشود. از آنجا که این فرایند بسیار حیاتی است، گام‌های میتوز با دقت توسط تعدادی ژن کنترل می‌شوند. وقتی میتوز به درستی کنترل نشود، مشکلات سلامت از جمله سرطان رخ می‌دهد.
نوع دیگر تقسیم سلولی یعنی میوز اطمینان حاصل می‌کند که انسان در هر نسل تعداد کروموزوم مشابه داشته باشد. این یک فرایند دو مرحله ای است که برای تشکیل اسپرم و تخمک تعداد کروموزوم‌ها را به نصف- از 46 به 23 –کاهش می‌دهد. وقتی سلول‌های اسپرم و تخمک هنگام لقاح با هم یکی شدند، هر یک 23 کروموزوم به جنین حاصله می‌دهد که در مجموع 46 عدد خواهد شد. میوز همچنین امکان بروز اختلافات ژنتیکی را در حین تقسیم سلول از طریق فرایندی به نام DNA شافلینگ فراهم می کند.
