بچه ها انشا در باره جانشینی میگید با موضوع اگر قطره بارانی بودم....

اگر قطره بارانی بودم= معرکه هم بده اگر من قطره بارانی بودم، از آسمان آبی و صاف به پایین می‌ریختم تا زمین تشنه را سیراب کنم. با دوستانم در ابرهای تیره جمع می‌شدم، باد ما را تکان می‌داد و ناگهان رها می‌شدم. سقوطم سریع و هیجان‌انگیز بود، مثل پرواز بدون بال. به برگ درختان می‌رسیدم، آن‌ها را می‌شستم و برق می‌زدند. بعد روی خاک نرم می‌غلتیدم و به ریشه گیاهان نفوذ می‌کردم تا گل‌ها شکوفا شوند و سبزه‌ها رشد کنند. در شهر، روی پیاده‌روها می‌چکیدم و بچه‌ها با چترهای رنگارنگ بازی می‌کردند. گاهی وارد جویبارها می‌شدم و با موج‌های کوچک رقص می‌کردم تا به رودخانه برسم. آنجا با ماهی‌ها ملاقات می‌کردم و زندگی را جاری می‌ساختم. باران بودن یعنی زندگی‌بخشی؛ بدون من، درختان خشک می‌شوند، مزارع خالی می‌مانند و پرندگان تشنه می‌میرند. من نماد مهربانی طبیعت هستم، کوچک اما قدرتمند. در نهایت، بخار می‌شدم و دوباره به آسمان برمی‌گشتم تا بار دیگر ببارم. اگر قطره بارانی بودم، به خدا شکر می‌کردم که بخشی از این چرخه زیبای زندگی‌ام. باران ببارد تا جهان همیشه سبز بماند!

معرکههه یادت نرههه