در دیابت نوع دو، مشکلات به گیرنده‌های انسولین در چندین نوع سلول مختلف از جمله سلول‌های کبدی، ماهیچه‌ای و بافت‌های چربی گسترش می‌یابد. به طور دقیق‌تر، در دیابت نوع دو، بافت‌ها به انسولین مقاوم می‌شوند. این بدان معناست که گیرنده‌های انسولین در این بافت‌ها به درستی عمل نمی‌کنند و نمی‌توانند سیگنال‌های انسولین را به خوبی دریافت کنند.
بنابراین، علاوه بر کبد، سلول‌های ماهیچه‌ای و دیگر انواع بافت‌ها نیز ممکن است در اثر مقاومت به انسولین دچار مشکل شوند. این وضعیت باعث میشود که گلوکز به درستی وارد سلول‌ها نشود و سطح قند خون بالا برود، که در نهایت می‌تواند به عوارض دیابت منجر شود.
بنابراین، می‌توان گفت که در دیابت نوع دو، مشکل تنها به گیرنده‌های انسولین کبد محدود نمی‌شود و سلول‌های دیگر نظیر سلول‌های ماهیچه‌ای نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرند.
