نتیجه ،اینکه بزرگان دینی از جمله شیخ جنید بغدادی تنها به عبادت و خداپرستی برای یک زندگی ارزشمند اکتفا نمی‌کردند ، آنها خدا را در تمام زندگی خود حاضر می‌دانستند و تمام زندگیشان آداب خاص و به خصوصی داشت ، برای هرکار خود مانند خوردن غذا و سخن گفتن و خوابیدن آدابی را به جای میآوردند که موجب زندگی بهتر آنان در دنیا کنونی و آخرت می شد ،تاج لطفاً
