اخلاص، یعنی انگیزه اصلی در انجام کارها، بندگی، شایستگی و رضای ذات حق تعالی باشد، نه شایستگی و رضایت غیر او. پس اول باید موانع اخلاص یعنی، ریاکاری، دلبستگی به دنیا و وسوسه‌های شیطان را برطرف نمود؛ سپس از طریق تقویتایمان و شناخت نسبت به ذات متعالی خداوند، تفکر درباره ارزش اخلاص و ضررهای اخلاص نداشتن، همانند‌سازی نهان و پنهان در بندگی همه‌جانبه، احساس کوتاهی در بندگی و راز و نیاز با خداوند، مراتبی از اخلاص را به دست آورد.
