معنی:
قطره بارانی از ابری فرو افتاد و تا بزرگی دریا را دید شرمسار شد.
و با خود گفت: من در مقابل دریای به این بزرگی چه کسی هستم؟اگر او بزرگ است من نیستم.
همان هنگام که خودش را کوچک و پست دید،صدفی کنارش به وجود آمد
و از آن پستی نفس بلند مرتبه شد ،و خوش را پست شمرد و والا مقام شد معرکهه یادت نره
