برای، برای تو بودن؛ هر روز و شب تلاش میکردم. می‌خواندم و می‌نوشتم و می‌اندیشیدم که اگر در این میان فردی به تو، آسیب برساند چه؟ اگر در این میان بهتر از من، یافتی چه؟ اگر بمیرم و نیایم و تو مرا، نخواهی چه؟ اگر تو نخواهی که جزو دارایی‌ات باشم چه؟ اگر زبانم لال، هرگز به هم نرسیدیم چه؟ اگر بخواهی و بخواهم و شخص سومی واسطه شود ... آن موقع چه؟ آن وقت چه کاری از من ساخته‌است؟ وقتی تمام این ها را برای لیور بازگو میکردم؛ لبخند عجیبی میزد! و آهسته و زیرلب زمزمه میکرد : زود فارغ‌التحصیل میشوی، این لباس سفید