دلیل اصلی این موضوع **«استعمار»** و **«مهاجرت اروپاییها»** در قرنهای گذشته است. بیا با هم جزئیاتش را بررسی کنیم:
**۱. دلتنگی برای وطن (نوستالژی):**
وقتی مهاجران اروپایی (بهویژه بریتانیاییها) به سرزمینهای دوری مثل استرالیا و نیوزیلند رفتند، برای اینکه آنجا را شبیه خانه خودشان کنند و از دلتنگیشان کم شود، نام شهرها، رودخانهها و کوههای زادگاهشان را روی مکانهای جدید گذاشتند. مثلاً چون ولز (Wales) را دوست داشتند، نام منطقهای را گذاشتند «نیو ساوت ولز» (ولز جنوبی جدید).
**۲. شباهت ظاهری (مورد رشتهکوه آلپ):**
در مورد نیوزیلند، وقتی کاپیتان جیمز کوک (کاشف مشهور) کوههای بلند و برفی آنجا را دید، یاد **رشتهکوه آلپ در اروپا** افتاد. چون این کوهها در نیمکره جنوبی بودند، نام آنها را **«آلپ جنوبی» (Southern Alps)** گذاشت تا شباهتشان را نشان دهد.
**۳. ادای احترام به اشخاص و مقامات:**
بسیاری از این نامها برای چاپلوسی یا احترام به پادشاهان، ملکه ها یا سیاستمداران اروپایی انتخاب میشدند. مثلاً:
- **سیدنی:** به افتخار «لرد سیدنی» (وزیر بریتانیایی).
- **ملبورن:** به افتخار «لرد ملبورن» (نخستوزیر بریتانیا).
- **آدلاید:** به افتخار «ملکه آدلاید».
**۴. صرفهجویی در خلاقیت!**
گاهی اوقات هم واقعاً حال و حوصله اختراع نام جدید نداشتند! به همین خاطر نامهای قدیمی را با یک کلمه «New» (جدید) ترکیب میکردند؛ مثل **نیوزیلند** (زلاند نو) که نامش را از منطقه «زیلاند» در هلند گرفته است.
خلاصه اینکه استرالیا و نیوزیلند مثل یک «کپی» جغرافیایی از اروپا (بهخصوص بریتانیا) در آن سوی دنیا هستند!
