ای کتاب پارسی، ای گنجینه دانش، در تو نهفته است هزاران راز و بینش. از خط نستعلیق و شکسته تا ثلث، نقش بسته در تو زیبایی و ارزش. در هر ورق، جهانی تازه گشوده می‌شود، از عشق و حماسه، از غم و اندوه. رودکی، فردوسی، حافظ و سعدی، هر کدام در تو، داستانی سرودند. کتابخانه من، صندوقچه اسرار است، هر بار که باز می‌کنم، دریچه‌ای به سوی نور است. از قصه‌های کهن تا شعر نو، در تو می‌یابم، هر آنچه آرزویم بود. کتاب پارسی، ای یار دیرینه من، در شب‌های تنهایی، مونس جان من. در سکوت شب، با تو سخن می‌گویم، و تو پاسخ می