تاریخ نگاری سنتی: فقط شرح حال فرمانروایان و حوادث سیاسی و نظامی میپرداختند
اما در تاریخ نگاری نوین همه ابعاد فرهنگی اجتماعی سیاسی اقتصادی هنری گفته میشود و به علت و اثار نتایج ان نیز می پردازند و از علومی مانند باستان شناسی زبان شناسی فلسفه و منطق علوم و فنون افتصاد و گاه شماری نیز استفاده میشود