تشبیه چهار رکن دارد:
۱. مشبه : یعنی همان چیزی که به چیز دیگر تشبیه می‌شود؛ که اساس تشبیه و یکی از دو طرف آن است.
۲. مشبه به : طرف دیگر تشبیه، و آن چیزی است که مشبه به آن تشبیه شده است.
۳. ادات تشبیه : لفظی است که بر تشبیه، دلالت دارد و بین مشبه و مشبه به ارتباط برقرار می‌کند. ادات تشبیه می‌تواند حرف ، اسم یا فعل باشد.
۴. وجه شبه : حالت خاصی است که مشبه و مشبه به در واقع یا در خیال و ذهن ، آن را دارند.
