٭ منع رشوه خواری و پیشکش گرفتن توسط مقام ها و کارکنان دولت و تعیین حقوق برای آنان؛
٭ منع فروش حکومت ایالت ها (پیش از آن، حکومت ایالت ها را به کسانی که پول بیشتری پرداخت می کردند، می فروختند؛)
٭ کاهش حقوق و مستمری شاه، شاهزادگان، درباریان و…؛
٭ اصلاح قوانین مالیاتی و وادار کردن زمین داران بزرگ (درباریان و صاحب منصبان برجسته دولتی) به پرداخت مالیات؛
٭ تلاش برای ایجاد سپاه منظم و تأسیس کارخانه اسلحه سازی؛
٭ اصلاح امور قضایی و توجه جدّی به برقراری عدالت و رعایت حقوق مردم؛
٭ منع شکنجه متهمان
٭ احترام به حقوق اقلیت های دینی در عین مبارزه با فرقه های ساختگی که با ایجاد اغتشاش و شورش، برخی استان های کشور را ناامن ساخته و زمینه سیاست های استعماری برخی کشورها مانند انگلستان را فراهم می کردند.
٭ انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه به عنوان اولین روزنامه رسمی ایران؛
٭ ترجمه کتاب های اروپایی و توسعه چاپخانه؛
٭ ساختن بیمارستان؛ مقابله با بیماری های مُسری مانند آبله و وبا؛
٭ سنگ فرش کردن خیابان ها؛
٭ راه اندازی پست جدید، اداره گذرنامه و ساخت بازار تهران.
