مصدر» کلمه‌ای است که بر مفهوم اصلی انواع فعل‌ها دلالت می‌کند. از آن‌جایی که مصدرها فاقد زمان و شخص و شمار هستند، در دسته انواع اسم‌ها قرار می‌گیرند، نه فعل‌ها. مصدرها معمولاً با افزودن پسوند «ـَ ن» به بن ماضی فعل‌ها ساخته می‌شوند. به‌عنوان مثال، «شنیدن» نوعی مصدر است که از بن ماضی «شنید» و پسوند «ـَ ن» ساخته شده است.
