این سوال مربوط به علوم و فنون ادبی است. به نظر می‌رسد از شما خواسته شده آرایه‌های ادبی موجود در ابیات داده شده را شناسایی و توضیح دهید. این ابیات زبانی شاعرانه دارند و از آرایه‌های زیر می‌توانند استفاده کنند:
۱. **تشبیه**: مقایسه دو چیز با استفاده از کلمات "چون"، "مثل"، "مانند" و غیره. مثلاً «چون توکل» تشبیه است اگر چیزی را به توکل تشبیه کند.
۲. **تضاد**: استفاده از کلمات یا مفاهیمی که با یکدیگر تضاد دارند.
۳. **تشخیص**: نسبت دادن ویژگی‌های انسانی به اشیاء یا مفاهیم غیرانسانی.
۴. **کنایه**: استفاده از عباراتی که معنای غیرمستقیم دارند.
برای هر بیت:
الف) «هر که زین گلشن بی خندان‌تر از گل بایدش *** خاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش»
- **تشبیه**: استفاده از "چون توکل".
- **تضاد**: "بی خندان‌تر" و "خندان".
ب) «صبر بر جور فلک تا برآیی رو سفید *** دانه چون در آسیا افتد تحمل بایدش»
- **تشبیه**: "دانه چون در آسیا".
- **کنایه**: "رو سفید شدن" به معنای موفق شدن یا افتخار کردن.
هدف اصلی سوال، شناخت آرایه‌های به‌کاررفته در ابیات و توانایی توضیح آن‌هاست.
