هر وقت نام **حاج قاسم سلیمانی** را میشنوم، یاد شجاعت، مردانگی و عشق به وطن میافتم. او یکی از قهرمانان بزرگ ایران بود که عمرش را برای آرامش و امنیت مردمش فدا کرد.
حاج قاسم در **روستای قنات ملک** از شهرستان رابر در استان کرمان به دنیا آمد. خانوادهاش ساده و زحمتکش بودند و از همان کودکی بیقراری نداشت؛ همیشه دنبال تلاش و خدمت بود. وقتی بزرگتر شد، مثل خیلی از جوانهای آن زمان، تصمیم گرفت برای دفاع از کشورش کاری بکند.
با پیروزی انقلاب اسلامی، او به **سپاه پاسداران انقلاب اسلامی** پیوست. وقتی **جنگ ایران و عراق** شروع شد، حاج قاسم با تمام وجود به جبهه رفت. در میدان نبرد همیشه جلوتر از بقیه میرفت و از ترس خبری نداشت. به خاطر شجاعت و مهربانیاش، همهی رزمندهها او را دوست داشتند و به او احترام میگذاشتند.
بعد از جنگ، او فرماندهی **نیروی قدس سپاه پاسداران** شد. این نیرو مأموریت داشت از مردم بیدفاع در کشورهای دیگر دفاع کند و جلوی دشمنان و گروههای تروریستی، مثل داعش، بایستد. حاج قاسم سلیمانی با برنامهریزی و دلسوزی توانست جلوی ظلم و خونریزی آنها را بگیرد. مردم بسیاری در ایران، عراق و سوریه به خاطر تلاشهای او از خطر نجات پیدا کردند.
با همهی این مقام و قدرت، حاج قاسم خیلی **فروتن و مردمی** بود. زندگی سادهای داشت، به فقرا کمک میکرد و همیشه خودش را مثل مردم عادی میدید. هیچوقت دنبال شهرت یا مقام نبود، فقط رضای خدا و امنیت مردم برایش مهم بود.
سرانجام در **۱۳ دی ۱۳۹۸**، وقتی در عراق بود، هواپیمای آمریکا خودروی او را هدف قرار داد و حاج قاسم به **شهادت** رسید. خبر شهادتش دل مردم ایران را شکست. خیابانها پر از جمعیت شد و همه برای بدرقهی قهرمانشان اشک ریختند.
نام حاج قاسم سلیمانی همیشه در تاریخ ایران زنده میماند. او فقط یک فرمانده نبود، بلکه **نماد شجاعت، ایمان و عشق به وطن** بود. ما باید یاد او را زنده نگه داریم و مثل او، برای حقیقت و انسانیت تلاش کنیم.
بفرما👆🏻
تاج یادت نره