گاهی آدم نه گریه می‌تونه بکنه، نه بخنده... فقط یه گوشه می‌شینه، و به هیچ‌چیز خاصی فکر نمی‌کنه، فقط خسته‌ست... نه از کار، نه از آدم‌ها، از زنده بودن، از نفس کشیدن. دلی که هیچی نمی‌خواد، چشمی که به هیچ جا نگاه نمی‌کنه، و لب‌هایی که مدتهاست با کسی حرف نزدن... اینه خستگی واقعی. وقتی از همه‌چی اشباع می‌شی، ولی هیچ راهی برای فرار نداری...🥲💔👨‍🦯 ؟؟؟