ادامه شعر زمین‌ و زمان‌ را‌ به‌ هم‌میزنیم نظامِ‌ جهان‌ را‌ به‌ هم‌میزنیم تمامِ وجودِ تو را‌ می‌دریم نشانِ تو را‌ از جهان‌ می‌بریم پشیمان‌ از‌ این‌ کرده‌ات‌ می‌کنیم به‌ ایرانیان‌ برده‌ات‌ می‌کنیم به‌ پیشینه‌ِ خود‌نگاهی‌ بکن نگاهی‌ به‌ تاریخ ،گاهی‌ بکن به‌ صحرا ملخ‌ خوردنت‌ را ببین چو حیوان‌ علف‌ خوردنت‌ را ببین                                    به‌ جز کشتن‌ و غارت‌ و‌ مستی‌ ات                   نداری‌ به‌ تاریخ‌ و بر‌ هستی‌ات..