کانون های آبگیری که بیش از 500 میلیمتر بارش داشته باشند و حداقل در هشت ماه از سال، این بارش ها اتفاق
بیفتد، به آنها کانون های دائمی می گوید
اگر کانون های آبگیر در فصول سرد سال، ذخیرۀ برف خود را تا ابتدای ماه های گرم سال حفظ کنند، بدون توجه به میزان بارش و زمان آن جزء
ِ کانون های فصلی به شمار میروند.
در کوهستان های نزدیک به مناطق گرم وخشک، که گاهی بارش های کوتاه و اتفاقی رخ میدهد، نوعی کانون آبگیر
موقت شکل میگیرد که آنها را کانونهای اتفاقی می نامند.