طعم بستنی یخی من را با خود به سالهای دور میبرد به تابستانهای کودکی ام ، به بازی در حیاط مادر بزرگ به گرمای آن روزها به جاهای دور از کودکی ام که در همان کوچه و خانه جا گذاشتمش و خاطراتش در گوشه ذهنم خاک میخورد. طعم آن شوقی را در من زنده میکند که انگار هنوز آن بچه ی شش ساله هستم که تو یه عصر گرم تابستانی در حالی که از بازی برگشته ام میخورم و بدنم را خنک و گلویم را تازه میکند. کاش میشد برگردم به آن روزها اما حالا که بزرگتر شده ام باز هم به یاد کودکی ام بستنی یخی را دوست دارم و طعم آن را به خاطر میسپارم و تا همیشه طعم آن برای من تازه ، خوشمزه و نوستالژی می ماند.
