فعل لازم فعلیه که نیازی به مفعول نداره و با داشتن فاعل معناش کامل میشه. مثل افعال ناگذر فارسی. مثلا وصل سعید الی البیت. وصل فعل و سعید فاعله و معنای جمله با این دو هم کامل می شه.
اما اگر فعل علاوه بر فاعل برای تکمیل معنا مفعول هم بخواد میشه متعدی. مثل افعال گذرا ی فارسی. مثلا اخذ سعید کتابا من صدیقه. سعید کتابی را از دوستش گرفت. اینجا فعل ما به مفعول نیاز داره . اخذ فعل / سعید فاعل / کتابا مفعول به.
حالا از کجا تشخیص بدیم. از معنا به راحتی تشخیص داده می شه. مثلا اگر من بگم اخذ سعید. سعید گرفت. سوال پیش می یاد که سعید چی رو گرفت؟ پس جمله کامل نیست و فعل به مفعول نیاز داره.
همین طور اگر از فعل بپرسیم چه چیزی را / چه کسی را و بتونیم بهش جواب بدیم فعل متعدیه.
مثلا سمع فاطمه صوتا. فاطمه صدایی شنید. اگر بپرسیم چه چیزی را شنید می تونیم راحت جوا بدیم صدایی را.
ولی اگر داشته باشم. ذهب التلامیذ الی المدرسه. دانش آموزان به مدرسه رفتند. و بپرسیم چه کسی را رفتند ؟ / چه چیزی را رفتند؟ کاملا بی معنیه پس فعل مون لازمه.
اگه توضیحش خواستی بیا نمیدونم چی خواستی تو 😕
معرکه یادت نره 🥲♥️