معنی کلمات درس فضل خدا

معنی کلمات درس "فضل خدا" به صورت زیر است: 1. **فضل**: به معنای نیکی، احسان و بخشش است. در اینجا به معنای لطف و رحمت خداوند است. 2. **خدا**: به معنای خالق و پروردگار، که در فرهنگ اسلامی به عنوان بزرگ‌ترین و کامل‌ترین موجود شناخته می‌شود. معنی کلی این عبارت می‌تواند به این صورت باشد که "لطف و رحمت خداوند" یا "بخشش و نیکی خدا" را به تصویر می‌کشد. در این درس ممکن است به اهمیت و تاثیر لطف خداوند در زندگی انسان‌ها اشاره شده باشد. اگر سوال بیشتری در مورد این درس دارید یا به توضیحات بیشتری نیاز دارید، خوشحال می‌شوم کمک کنم!

فضل: بخشش شمار کردن: شمردن، حساب کردن بحر: دریا که: چه کسی بر: خشکی انجم: ستارگان لیل: شب نهار: روز اجزا: جمع جز، بخش ها خاک مرده: خاک خشک و بی حاصل تاثیر: اثر کردن بیخ: بن ، اساس شاخ برهنه: شاخه بدون برگ و میوه توحید گوی: ستایش کننده بنی آدم: انسان زمزمه: نغمه، سرود، آواز شاخسار: شاخه های درختان حسرت می خورند: افسوس می خوردند از پشت کوه بیرون آمد: طلوع کرد سراغ: در جستجوی چیزی رفتن تحسین می کرد: آفرین می گفت غرور: سربلندی خورشید نورش را پنهان کرد: غروب کرد خود بینی: غرور، تکبر برکه: آبگیر نسیم ملایم: باد آرام مغرور: خودخواه، متکبر گلبرگ: برگ گل به شگفت آمد: تعجب کرد تشکر: سپاس گزاری جذب: چیزی را به سوی خود کشیدن لب به سخن باز کرد: شروع به حرف زدن کرد مشخص: معلوم خالق: آفریننده جالیز: کشتزار خربزه گردوکان: درخت گردو از کار خدا سردر نمی آورم: متوجه رازهای خدا نمی شوم ناگهان: غیر منتظره شکرت: شکر تو را بلای وحشتناکی: گرفتاری سختی این هم معنی بحر ≠ بر لیل ≠ نهار مرده ≠ زنده برهنه ≠ پوشیده بزرگ ≠ کوچک زیبا ≠ زشت خواب ≠ بیدار مغرور ≠ فروتن، متواضع غمگین ≠ شاد این متضاد فضل= فاضل، فضیلت انجم= نجوم شکر= شاکر ، تشکر تاثیر= موثر، اثر تعریف= معرفی دیدن= دید، دیدار اینم هم خانواده