: وطنم ایران، تو مانند نگینی ناب می درخشی و کسی نمی تواند برایت قیمت بگذارد، هیچ کس معیاری برای سنجش ارزش و مقام تو ندارد. ایران سرای ماندگار تمدنهای ماندگار و سرزمین مردانی چون کاوه و اریو و هزاران نام آور دیگری است.
من به تاریخ و ادبیات پرشکوه تو می بالم و افتخار می کنم. تو سرزمین سردارانی هستی که دشمن زبانشان را برید ولی برای نجات تو حرف نزدند. مردمت پر شکوه و تاریخت درخشان است. کوهایت محکم و آسمانت پر ستاره باد و دریاهایت خروشان و دشت های پر نرگست همیشه سبز، جنگل هایت سرسبز و درختانت جاوید ، رودهایت خروشان و اهوان باغت سرحال، نسیم خنک مهر از سمت تو همیشه خنک و دل مردمت خوش باد. ای خاستگاه دانش و علم و عشق و دانش، ای که داستانهای شیرین عاشقانه ات بر زبان جهانیان جاری است و ای کشور جاوید در دلم
معرکه یادت نره
