**پاسخ:** این بیت **دو جمله** است.
**دلیل:**
۱. «به نام چاشنیبخشِ زبانها [است]» (جمله اول)
۲. «[او] حلاوتسنجِ معنی در بیانها [است]» (جمله دوم)
**نکته برای مصحح:** فعل «است» (به صورت محذوف) در پایان هر دو مصراع وجود دارد و چون هر فعل (چه ذکر شده باشد و چه به قرینه معنوی حذف شده باشد) یک جمله میسازد، این بیت دارای دو جمله است.