نظام‌های سیاسی را بر اساس کمیت افراد تأثیرگذار می‌توان به چهار دسته اصلی تقسیم کرد:
1. **دموکراسی**: در این نوع نظام، مردم به طور مستقیم یا از طریق نمایندگان منتخب، در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و اجتماعی شرکت می‌کنند. در دموکراسی، تعداد زیادی از افراد می‌توانند دارای تأثیر باشند و اکثریت مردم در روند حکومت‌داری نقش دارند.
2. **الیگارشی**: در این نظام، قدرت در دستان گروه کوچکی از افراد یا خانواده‌ها متمرکز است. این افراد ممکن است به دلایل اقتصادی، اجتماعی یا سیاسی خاصی قدرت را در اختیار داشته باشند و به طور محدود تصمیم‌گیری کنند.
3. **تونتونی (مکتبی)**: در این نوع نظام، تنها یک شخص یا گروه خاص به عنوان مرجع اصلی برای اتخاذ تصمیمات شناخته می‌شود. این نظام معمولاً در دیکتاتوری‌ها مشاهده می‌شود که در آن قدرت در دست یک فرد یا یک گروه کوچک است و دیگران تقریباً هیچ تأثیری در تصمیم‌گیری‌ها ندارند.
4. **فئودالیسم**: این نظام در گذشته رایج بود و در آن، قدرت سیاسی به طور غیرمتمرکز بین لردها و سرزمین‌داران تقسیم شده بود. هر لرد به نوعی قدرت خود را بر مناطق کوچک مدیریت می‌کرد ولی در نهایت تحت نظر یک شاه یا پادشاه قرار داشت.
هر کدام از این نظام‌ها ویژگی‌ها و پیامدهای خاص خود را دارند و نوع قدرت و تأثیر افراد در آنها متفاوت است.
