در الماس و گرافیت، اتم های کربن یک ساختار غول پیکر و بی انتها می سازند
الماس: هر اتم کربن به ۴ اتم کربن دیگر پیوند دارد و این شبکه سه بعدی تا بی نهایت ادامه پیدا می کند. یک کریستال الماس می تواند میلیاردها میلیارد اتم کربن داشته باشد و هیچ «مرز» مشخصی بین مولکول ها وجود ندارد. کل قطعه الماس عملا یک «مولکول غول پیکر» است.
گرافیت: اتم های کربن لایه های دوبعدی شش ضلعی می سازند که هر لایه هم بی نهایت گسترش می یابد.
پس دلیل اصلی این است که:
تعداد اتم ها ثابت نیست — بستگی به اندازه قطعه دارد.
هیچ واحد مجزایی وجود ندارد که بشود آن را «یک مولکول» نامید؛ کل شبکه به هم پیوسته است.
به همین دلیل به این ساختارها می گویند شبکه کووالانسی غول پیکر یا جامد شبکه ای، نه مولکول. فرمول شیمیایی آن ها را هم به صورت نمادین C می نویسند، نه C₂ یا C₆۰ و امثال آن.