بن فعل، هسته اصلی فعل است که تغییرات صرفی بر اساس زمان، شخص و عدد به آن افزوده می‌شود. بن فعل به دو نوع تقسیم می‌شود:
1. **بن حال**: بن فعلی است که با آن زمان حال ساخته می‌شود و معمولاً به شکل قاعده‌ای است. مثلاً در فعل «خواندن»، بن حال «خوان» است.
2. **بن ماضی**: بن فعلی است که برای ساختن زمان گذشته به کار می‌رود. در مثال «خواندن»، بن ماضی «خواند» می‌باشد.
برای شناختن بن فعل، می‌توان به شکل پایه فعل (که معمولاً به صورت infinitive یا مصدر بیان می‌شود) نگاه کرد و از آن دو نوع بن را استخراج کرد.
به طور خلاصه:
- **بن حال**: شکل ساده‌تری از فعل که مربوط به زمان حال است.
- **بن ماضی**: شکل گذشته فعل که به زمان گذشته مربوط می‌شود.
امیدوارم این توضیحات به شما کمک کند!
