معرکه میدم این سه تارو جواب بدید فقط ردیف چیه قافیه چیه ردیف و قافیه چه فرقی دارن تشبیه چیه ( توضیح کامل با مثال )

بفرمایید

به کلماتی که در انتهای هر مصراع بیایند  هم وزن باشند در حرف آخر با هم مشترک باشند ، قافیه گفته می شود. به کلماتی که دقیقاً عین هم باشند و بعد از قافیه بیایند ، ردیف می گویند معرکه یادت نره😉

برای قافیه:به کلماتی که در اخر مصراع بیایند و هم وزن باشند و در اخر با هم مشترک باشن قافیه میگن حالا برای ردیف: به کلماتی که عینا مثل هم باشن و بعد از قافیه بیان میگن ردیف مثال برای غافیه:ای نعمت ولایت تو نعم.....وی لطف بی نهایت تو شامل امم در این مصراع نعم و امم قافیه ان مثلا برای ردیف:مسلمانان مرا وقت دلی بود...که با وی گفتمی گر مشکلی بود اینجا دلی بود و مشکلی بود ردیف ان در شبیه شباهت دادن چیزی به چیز دیگر رو در صورتی که معنی بده تشبیه میگن تشبیه چهار نوع هست مشبه:اون چیزی که تشبیه داده میشه مشبه به:در واقع یه صفتی برای بیان تشبیه ادات تشبیه:کلمه های اذافه که توی جمله بود معمولا میشن وجه شبه:مثل :ما از .... معرکه یادت نره😎😎

هر شعر نظمی باید قافیه داشته باشد. برای تعریف قافیه باید بگوییم : به کلماتی که در انتهای هر مصراع بیایند + هم وزن باشند + در حرف آخر با هم مشترک باشند ، قافیه گفته می شود. تعریف ردیف اینگونه است : به کلماتی که دقیقاً عین هم باشند و بعد از قافیه بیایند ، ردیف می گویند. یک شعر یا یک بیت می تواند ردیف نداشته باشد یا می تواند دارای باشد که به آن مردّف می گویند. تشبیه چهار رکن دارد: 1. مشبه : یعنی همان چیزی که به چیز دیگر تشبیه می‌شود؛ که اساس تشبیه و یکی از دو طرف آن است. 2. مشبه به : طرف دیگر تشبیه، و آن چیزی است که مشبه به آن تشبیه شده است. 3. ادات تشبیه : لفظی است که بر تشبیه، دلالت دارد و بین مشبه و مشبه به ارتباط برقرار می‌کند. ادات تشبیه می‌تواند حرف ، اسم یا فعل باشد. 4. وجه شبه : حالت خاصی است که مشبه و مشبه به در واقع یا در خیال و ذهن ، آن را دارند

تعریف قافیه چیست ؟ هر شعر نظمی باید قافیه داشته باشد. برای تعریف قافیه باید بگوییم : به کلماتی که در انتهای هر مصراع بیایند + هم وزن باشند + در حرف آخر با هم مشترک باشند ، قافیه گفته می شود. تعریف ردیف چیست ؟ تعریف ردیف اینگونه است : به کلماتی که دقیقاً عین هم باشند و بعد از قافیه بیایند ، ردیف می گویند. یک شعر یا یک بیت می تواند ردیف نداشته باشد یا می تواند دارای باشد که به آن مردّف می گویند.